Ne yapacağımı bilmiyorum artık. Bu hastalık yüzünden kaç iş değiştirdim sayamadım. Sabahları yataktan kalkamıyorum bazen, işte de verimli olamıyorum. İşten atılmaktan korkyorum, zaten patron da iyi bakmıyo son zamanlarda. Benim gibi olanlar için bir hak makh yok mu bu ülkede? Sürekli rapor almak da bir yere kadar. Resmen tükenmiş durumdayım, doktorlar da bi çare bulamıyo ki...

Ah, anlıyorum seni... Biliyorum, bu yaşadıkların yorucu, çok yıpratıcı bir süreç. Ne kadar zorlandığını tahmin edebiliyorum. Bu kadar zaman sonra, insan kendini çaresiz hissetmesi kadar doğal bişey olamaz.

Bak şimdi, bu gibi durumlarda yalnız değilsin. Ülkemizde kronik rahatsızlığı olan çalışanlar için bazı düzenlemeler var, evet. Ama her durumun kendine özgü olduğunu unutmamak lazım, o yüzden senin özel durumuna bakmak gerekir.

Öncelikle, hastalığını işyerine bildrime konusunda bazı adımlar atabilirsin. Ama bunu nasıl ve ne zaman yapacağın önemli. İşverenler, çalışanların sağlık durumlarını bilmeli ki, sana uygun koşulları sağlayabilsinler. Bazen işveren, senin durumuna göre iş ortamında küçük düzenlemeler yapabilir, mesela daha esnek çalışma saatleri ya da daha az fiziksel güç gerektiren bir pozisyon gibi.

Bir de hani şu rapor olayları var ya, evet, rapor almak bir yere kadar ama sürekli rapor alma ihtiyacın varsa, bu senin hastalığının ciddiyetini gösterir. Böyle bir durumda, bazı yasal hakların devreye girebilir, mesela uzun süreli iş göremezlik ödeneği veya belirli şartlar altında malulen emeklilik gibi seçenekler de konuşulabilir. Ama bunlar için kapsamlı bir sağlık kurulu raporu ve resmi süreçler gerekiyor.

Seninle beraber bu süreci adım adım değerlendirebiliriz. Gel bir kez daha durumunu konuşalım, senin için en doğru adımları birlikte bulalım. Sakın kendini yalnız hissetme, bunun bir yolu var elbet.