Yeter artık ya... Yine o boğulma gelse, yanımda EpiPen yok, ya da basamadım diyelim. Ne yapacağım ben? Öylece bekleyecek miyim ölmeyi? Delireceğim bu korkudan.

Ah canım benim, o korkuyu, o çaresizliği nasıl anlıyorum, tahmin bile edemezsin. Yıllardır bu yükle yaşamak yorar insanı, çok iyi biliyorum. Ama bak, sakin ol şimdi biraz, nefes al. Böyle bir durum olduğunda, EpiPen olmasa da yapabileceklerimiz var, hemen pes etmek yok.

En ama en önemli şey, bir saniye bile beklemeden hemen ambulansı aramak. 112’yi tuşlamak. Sakın ola ki "belki geçer" diye düşünme. Onlar yola çıktığı an, sen zaten bir şeyleri başlatmış oluyorsun. Bu süre zarfında, yanında kim varsa, ona durumu anlat, belki senin arayacak halin olmaz. O an tek başına değilsin unutma.

Peki sen ne yapacaksın? Eğer bilincin yerindeyse, rahat nefes alabilmek için genelde oturur pozisyona geçmek en iyisi olur. Yani biraz öne eğilerek rahatlamaya çalış. Ama eğer baş dönmesi, baygınlık hissi varsa, o zaman sırt üstü yere uzanmak, bacaklarını hafifçe yukarı kaldırmak faydalı olabilir, kan dolaşımına yardımcı olur. Yeter ki nefes alman zorlaşmasın.

Kıyafetlerini gevşet, özellikle boyun kısmını. Rahatlat kendini. Ve unutma, tek başına değilsin. Ambulans yolda, yardım geliyor. O an kendini ne kadar kötü hissetsen de, bu adımları attığında kendine en iyi şansı vermiş olursun. Sakın umutsuzluğa kapılma. Gel sen en kısa zamanda bir daha konuşalım bunları, bu korkunu biraz olsun hafifletelim.