Hocam, ben bitiyorum galiba. Daha 45 yaşındayım ama son zamanlarda kendimi tanıyamıyorum. Durup dururken ağlıyorum, sonra bir bakmışım sebepsiz yere sinirlenmişim. Eşimle, çocuklarımla da aram bozuldu bu yüzden. Sanki sürekli bir gerginlik var içimde. Geceleri desen hiç uyuyamıyorum. Dön dur, dön dur... Sabahları yorgun kalkıyorum zaten. Eskiden böyle değildim ben. Bu normal mi hocam? Yoksa ben deliriyor muyum? Ne oluyor bana Allah aşkına?
Yasal Uyarı ve Bilgilendirme
Bu içerik yalnızca bilgilendirme amacı taşımaktadır ve internet üzerindeki açık kaynaklardan derlenmiştir. Burada yer alan bilgiler tıbbi tavsiye, teşhis veya tedavi yerine geçmez. Sağlığınızla ilgili her türlü konuda önceliğiniz her zaman doktorunuz olmalıdır. Lütfen uzman bir hekime danışmadan herhangi bir uygulama yapmayınız.
1 Cevap
Admin Onaylı Uzman
1 week ago
Gel bakalım güzel kızım, ne telaşlanıp duruyorsun böyle? Önce bir derin nefes al, sakinleş. Bu anlattıkların hiç de şaşırtıcı değil benim için, kulak ver şimdi bana.
45 yaş... Tam da bu tür değişimlerin kapımızı çaldığı dönemler bunlar. Vücudun içeride sessiz sedasız büyük bir hazırlık içinde. Hani denize girmeden önce ayaklarını suya alıştırırız ya yavaş yavaş, işte senin bedenin de aynen öyle, yavaş yavaş bir geçiş dönemine hazırlanıyor.
Bu ani ağlamaların, sebepsiz sinir hallerin, eşinle çocuklarınla yaşadığın gerginlikler... Hepsi bu hormonal dalgalanmaların yansımaları. Biliyorsun, bizim kadınların hormonları çok hassas teraziler gibidir. Ufacık bir sapma bile tüm dengemizi altüst edebilir. Bu dönemde östrojen dediğimiz o sihirli hormonun seviyeleri inişli çıkışlı seyreder. Ruh halini etkilemesi de bundan.
Geceleri uyuyamaman, o dön dur halleri, sabahları yorgun kalkman... Bunlar da hormonların bu dansının bir parçası. Vücut ısın bile değişebilir, bazen içinden bir ateş basar gibi olur. Uyku kaliteni etkiler elbette bu durumlar. Normal mi diye soruyorsun... Evet, evladım, bu dönemde birçok kadın aynen senin gibi benzer sıkıntılar çeker. Delirmiyorsun, merak etme sakın. Yalnız da değilsin bu yolda.
Peki ne yapacağız?
- Öncelikle, kendini suçlamayı bırak. Bu senin elinde olan bir şey değil, bedeninin doğal bir süreci.
- Küçük adımlarla hayatına ufak tefek değişiklikler katabilirsin. Mesela, uyumadan önce kendine biraz sakinleşme zamanı ayır. Ilık bir duş, birkaç sayfa kitap okumak iyi gelebilir.
- Beslenmene dikkat etmek de önemli. Ne yediğin, içtiğin de ruh halini etkiler unutma.
- Ama en önemlisi, bunları kendi başına göğüslemek zorunda değilsin. Böyle içinden çıkılmaz hissettiğin zamanlar çok doğal. Gel bir bakalım biz sana, konuşalım. Gerekirse küçük desteklerle bu dönemi çok daha rahat atlatmanı sağlarız. Boşuna kendini yıpratma sakın.
Unutma, her kadının bu geçişi kendine özgüdür. Gel, beraberce senin için en iyi yolu bulalım.
Yorumlar (0)
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yapın!