Yine mi aynı şey... Bilmiyorum artık nereye gideyim, kime anlatayım. Bu partnerimle olan cinsel fantezi, sınır muhabbetleri... Ağzımı açmaya çalışıyorum, sanki tuhaf bir şey söyleyecekmişim gibi hissediyorum. O da bazen tuhaf bakıyor, ya da ben öyle sanıyorum. Normal mi şimdi bu, bunları konuşmak istemek, açmak kendini? Sanki başka herkesde bu işler çok kolay da bizde mi bir sıkıntı var? Çok yoruldum artık.

Ah anlıyorum, haklısınız yorulmakta. Bu konuları düşünmek, hele ki dile getirmek bazen insanı çok yıpratır. Sanki sadece siz yaşıyormuşsunuz gibi hissettirir, değil mi?

Ama emin olun, bu düşündüğünüzden çok daha yaygın bir durum. Çiftlerin çoğu, hatta hepsi diyebilirim, zaman zaman benzer endişeler taşıyor. Cinsellik öyle düz bir çizgi değil ki... Sürekli değişir, gelişir, yenilenir. Fantezilerimiz, arzularımız da öyle. Birbirimizle konuşmak, o alanı açmak, hem kendimizi hem de ilişkinişizi daha iyi anlamak için çok kıymetli bir adım.

Partnerinizin tepkisinden çekinmek, açtığınızda sizi anlamamasından korkmak çok doğal. Açıkça konuşmak gerçekten cesaret ister. Belki o da aynı endişeleri taşıyor, kim bilir? Önemli olan, birbirinizi suçlamadan, yargılamadan dinlemeye çalışmanız. Sınırlar ise, ilişkinizin sağlığı için olmazsa olmaz. Ne kadar ileri gidebileceğinizi, neyin sizi rahatsız ettiğini bilmek, o güvenli alanı oluşturmak demektir. Bunları konuşmak, ilişkinizi güçlendirir aslında.

Yani evet, sonuna kadar normal ve hatta çok değerli bir çaba bu. Kendinizi yalnız hissetmeyin. Eğer konuşmaya başlamakta zorlanıyorsanız ya da bu süreç sizi çok yıpratıyorsa, hiç çekinmeyin, bunun üzerine biraz daha konuşuruz sizinle. Gel bir bakalım bu meselenin üstesinden nasıl geliriz.