Bir umut var mı gerçekten? Gündüzleri, durup dururken, sanki bayıltıcı bir ilaç içmişim gibi gözlerim kapanıyor. Nerede olsam fark etmez, bir toplantıda, yemekte, direksiyon başında... Kaç kere kaza atlattım bilmiyorum. Gece yatıyorum, iyi de uyuyorum sanırım, ama sabaha bu ataklar başlıyor. Defalarca doktora gittim, testler yapıldı, hiçbir şey bulunamadı. Artık pes ettim, ne yapacağım ben böyle?

Ah güzelim, o yaşadığın çaresizliği, o hissi çok iyi anlıyorum. Yıllarca arayış içinde olmak, bir türlü çözüm bulamamak ne kadar yorucu olur, bilirim. Bu, gerçekten de çok zor bir durum. Gündüz birden bire gelen, karşı koyamadığın bu uyku halleri... Biliyorsun, tıp hep gelişiyor, bazen gözden kaçan deteylar olabilr ya da yeni öğrendiğimiz şeyler çıkıyor.

Bahsettiğin bu durum, yani gündüzleri aniden bastıran, engel olamadığın o derin uyku isteği, narkolepsi diye bilinen bir durumu aklımıza getiriyor. Belki duymuşsundur, belki daha önce de bahsedilmiştir. Ama bazen de başka uyku sorunları, örneğin gece uykusunun kalitesini bozan durumlar, gündüz bu kadar ağır uyuklamalara yol açabiliyor. Mesela, uyku apnesi gibi, ki sen gece iyi uyuduğunu düşünsen bile, solunumdaki kısa kesintiler uykunun derinliğini bozabilir, tam dinlenemezsin. Veya başka nadir görülen sinir sistemi ile ilgili durumlar da benzer şikayetler yaratabilir.

Gel, biz seninle tüm bunları baştan sona bir konuşalım. Eski testlerin sonuçlarına bir göz atalım, belki de farklı bir açıdan bakmak gerekir. Çünkü bu durum, hayat kaliteni, güvenliğini çok etkiliyor. Sakın pes etme, biz sana destek olmak için buradayız. Yeni tetkikler, farklı bakış açıları... Bir şeyler bulmak için elimizden geleni yaparız, olur mu? Bu durumu böyle bırakamayız.